พระเครื่อง

ปกติเวลาที่พ่อมีเพื่อนก๊วนส่องพระมานั่งสังสรรค์กันที่บ้าน ฉันมักจะพยายามไม่แวะเวียน
ไปรบกวนเท่าไหร่เพราะตัวเองไม่ถนัดใดๆ เกี่ยวกับทางพระหรือทางพุทธนัก

(ไม่ใช่ว่าเข้าใกล้แล้วร้อนวูบวาบ จนต้องร้องกรี๊ดๆ )แม้ว่าพ่อจะพยายามดึงความสนใจ

โดยการเรียกฉันไปช่วยเพ่งหรือช่วยหยิบกล่องใส่พระเครื่องที่พ่อสะสมไว้ไปให้บ่อยๆ ก็ตาม

แต่ฉันก็ไม่เคยเกิดความสนใจที่จะศึกษาหรือใช้เวลาในการนั่งส่องพระเลยซักครั้ง

วานนี้ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งกินมื้อเที่ยง พ่อก็ว่าเดี๋ยวกินเสร็จแล้วให้ไปเปิดกล่องพระเครื่อง
แล้วให้เลือกดูที่ฉันพอใจเอาไปแขวนคอซักองค์ คือโดยปกติฉันไม่เคยแขวนพระ
เพราะเป็นคนไม่ชอบใส่สร้อยคอใดๆ อาจจะมีบ้างก็จะเป็นเชือกหนังที่ร้อยลูกปัดหิน
หรือเป็นพวกสร้อยเทอร์ควอยซ์มากกว่า

ได้ยินพ่อเอ่ยปากอย่างนั้นฉันก็นึกประหลาดใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมจู่ๆ พ่อเกิดมีความคิด
ที่จะมอบพระเครื่องให้ฉันทั้งๆ ที่พ่อก็ทราบล่ะว่าฉันไม่ใช่พวกที่ชมชอบเกี่ยวกับทางด้านนี้
ไม่เหมือนลูกชายทั้งสองคนของพ่อ พี่ๆ ของฉันที่ได้รับการถ่ายทอดความชอบ
ในเรื่องพวกนี้จากพ่อมาเต็มๆ โดยเฉพาะพี่คนโตที่มักใช้เวลาว่างอยู่ตามวงพระเครื่องเสมอๆ

เวลาแวะมาบ้านทีก็นั่งขลุกส่องแต่พระเครื่องที่พ่อสะสมไว้เป็นประจำ